ਗੁਰੂ ਮਾਨਿਓ ਗ੍ਰੰਥ॥
(ਭਾਈ ਹਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਲੱਖਾ)
ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੀਏ ‘ਸਿੱਖ’ ਸਦਾ ਜੋ, ‘ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ’ ‘ਚ ਰਹਿੰਦਾ ਏ॥
‘ਬਾਣੀ’ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮਨ ਚਿੱਤ ਲਾ ਕੇ, ਮੁੱਖੋਂ ‘ਵਾਹਿਗੁਰੂ’ ਕਹਿੰਦਾ ਏ॥
ਬਾਣੀ ਸਦਕਾ ਹਿਰਦਾ ਠਰ੍ਹਿਆ, ਜੀਵਨ ਸਫਲਾ ਕਰਿਆ ਏ॥
‘ਗੁਰੂ’ ਗ੍ਰੰਥ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਭਵ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਤਰਿਆ ਏ॥
ਰੱਬ ਹੈ ਜੱਗ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰਾ, ਬਾਣੀ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਏ॥
‘ਗੁਰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਇਕੋ’ ਹੀ ਨੇ, ਸਿੱਖ ਸਤਿਗੁਰੂ ‘ਜੋਗਾ’ ਏ॥
ਗੁਰਬਾਣੀ ਹੈ ‘ਰੱਬੀ ਉਸਤਤ’, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਰਸ ਭਰਿਆ ਏ॥
ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ‘ਦੀ’ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਭਵ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਤਰਿਆ ਏ॥
‘ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ’ ‘ਰੂਪ ਰੱਬ ਦਾ’, ਨਾ ਆਉਂਦਾ ਨਾ ਜਾਂਦਾ ਏ॥
‘ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਬਾਣੀ’ ਸੇਵਕ, ਮਨ ਦੇ ਵਿਚ ਵਸਾਂਦਾ ਏ॥
ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੇ ‘ਅੰਮ੍ਰਿਤ’ ਦੇ ਕੇ, ਅਮਰ ‘ਖਾਲਸਾ’ ਕਰਿਆ ਏ॥
‘ਗੁਰੂ’ ਗ੍ਰੰਥ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਭਵ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਤਰਿਆ ਏ॥
‘ਬਾਣੀ’ ਸਦਕਾ ‘ਅਮਰ’ ਖਾਲਸਾ, ਪੰਥ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਏ॥
‘ਉਹੀ ਖਾਲਸਾ’ ਰੂਪ ਗੁਰੂ ਦਾ, ਜਿਸ ਨੇ ‘ਸੁਰਤ’ ਟਿਕਾਈ ਏ॥
ਤਨ ਚਰਵਾਏ ਸੀਸ ਕਟਾਏ, ‘ਮੌਤੋਂ ਕਦੇ ਨਾ ਡਰਿਆ’ ਏ॥
ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ‘ਦੀ’ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਭਵ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਤਰਿਆ ਏ॥
‘ਇੱਕੋ ਗੁਰੂ’ ਗ੍ਰੰਥ ਨੂੰ ਮੰਨੇ, ‘ਸੱਚਾ ਗੁਰਸਿੱਖ’ ਜਿਹੜਾ ਏ॥
ਥਾਂ-ਥਾਂ ਜਾ ਕੇ ਨੱਕ ਰਗੜਿਆਂ, ਪਾਰ ਨਾ ਲੱਗਣਾ ਬੇੜਾ ਏ॥
‘ਲੋਕ ਸੁਖੀ ਪਰਲੋਕ ਸੁਹੇਲਾ’, ਵਾਸਾ ‘ਸੱਚਖੰਡ’ ਕਰਿਆ ਏ॥
‘ਗੁਰੂ’ ਗ੍ਰੰਥ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਭਵ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਤਰਿਆ ਏ॥
‘ਮਨ ਨੀਵਾਂ ਮੱਤ ਉਚੀ’ ਰੱਖੇ, ਜੋ ਬਾਣੀ ‘ਤੇ ਚਲਦਾ ਏ॥
ਬਾਣੀ ਤੋਂ ਜੋ ਮੁਨਕਰ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਫੁਲਦਾ ਨਾ ਫਲਦਾ ਏ॥
ਮੈਂ-ਮੇਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ‘ਆਤਮ ਮੌਤ ਨਾ ਮਰਿਆ’ ਏ॥
ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ‘ਦੀ’ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਭਵ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਤਰਿਆ ਏ॥
ਸੁਰਤ ‘ਸ਼ਬਦ’ ਦੇ ਵਿਚ ਜੋੜ ਕੇ, ਬਾਣੀ ‘ਰਿਦੇ ਵਸਾਈਏ ਜੀ॥
ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਲੈ ‘ਸੰਥਿਆ’, ‘ਰਾਗਾਂ’ ਦੇ ਵਿਚ ਗਾਈਏ ਜੀ॥
ਉਸ ਦਾ ਹੋਇਆ ਜੀਵਨ ਸਫਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ‘ਕੀਰਤਨ’ ਕਰਿਆ ਏ॥
‘ਗੁਰੂ’ ਗ੍ਰੰਥ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਭਵ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਤਰਿਆ ਏ॥
ਗੁਰਬਾਣੀ ‘ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ‘ਪੀੜਤ ਵੱਲੀਂ’ ਖੜਦਾ ਏ॥
‘ਨਾ ਡਰਦਾ ਤੇ ਨਾ ਡਰਾਉਂਦਾ’, ‘ਜ਼ਾਲਮ ਮੂਹਰੇ’ ਅੜਦਾ ਏ॥
ਹਰਪਾਲ ਸਿੰਘਾ ਕਹੇ ਖਾਲਸਾ, ‘ਜੋ ਅੜਿਆ ਸੋ ਝੜਿਆ’ ਏ॥
ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ‘ਦੀ’ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਭਵ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਤਰਿਆ ਏ॥