ਡਾ. ਸੁਖਦੇਵ ਸਿੰਘ ਝੰਡ
ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਦਾ ਅਸਲੀ ਨਾਂ ਹੈ, ਬਚਿੱਤਰ ਸਿੰਘ। ‘ਸੋਢੀ’ ਤੇ ‘ਕੰਗ’ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵਿਅੱਕਤੀਗ਼ਤ ਨਾਵਾਂ ਦੇ ‘ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਨਾਂ’ (Surnames) ਹਨ ਜੋ ਦੋ ਪਰਿਵਾਰਕ ‘ਗੋਤਰਾਂ’ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਟੀਪੀਏਆਰ ਕਲੱਬ ਦੇ 10 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੇ ਦੌੜਾਕ ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਦੋ ਗੋਤਰਾਂ ‘ਸੋਢੀ’ ਅਤੇ ‘ਕੰਗ’ ਦੇ ਨਿਵੇਕਲੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ‘ਸੁਮੇਲ’ ਬਾਰੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲੋਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਪੱਕੇ ‘ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਸਿੱਖ’ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਚੌਥੇ ਗੁਰੂ ਸੋਢੀ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਨਾਂ ਧਿਆਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਅਕਸਰ ਕਿਹਾ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਸੋਢੀ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਉਨ÷ ਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜੇਕਰ ਪੋਤਰਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਉਸ ‘ਜੇਠੇ ਪੋਤਰੇ’ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਸੋਢੀ ਜ਼ਰੂਰ ਲਗਾਉਣਗੇ।
ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਂ ‘ਬਚਿੱਤਰ’ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਪਰ ਦਾਦਾ ਜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸਦਾ ਨਾਂ ‘ਸੋਢੀ ਬਚਿੱਤਰ ਸਿੰਘ’ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ‘ਕੰਗ’ ਉਨ÷ ਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਗੋਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਨਾਂ ‘ਸੋਢੀ ਬਚਿੱਤਰ ਸਿੰਘ ਕੰਗ’ ਬੜਾ ਲੰਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ ਜੋ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਲੈਣਾ ਬੜਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਹੌਲ਼ੀ-ਹੌਲ਼ੀ ਇਸ ਵਿਚਲਾ ਅਸਲੀ ਨਾਂ ‘ਬਚਿੱਤਰ ਸਿੰਘ’ ਬੋਲਚਾਲ ਵਿੱਚ ਗਾਇਬ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਨਾਂ ‘ਸੋਢੀ ਕੰਗ’ ਹੀ ਪੱਕ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਕਰਕੇ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਸ਼ਕ ਉਸਦਾ ਪੂਰਾ ਨਾਂ ਦਰਜ ਹੈ ਪਰ ਬੋਲਣ-ਚਾਲਣ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹੁਣ ‘ਸੋਢੀ ਕੰਗ’ ਹੀ ਹੈ।
ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਦਾ ਜਨਮ ਜਲੰਧਰ ਜ਼ਿਲੇ÷ ਦੇ ਪਿੰਡ ‘ਲੱਲੀਆਂ ਕਲਾਂ’ ਵਿੱਚ 21 ਮਾਰਚ 1978 ਨੂੰ ਸ. ਹਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕੰਗ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਹਰਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ। ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਅਤੇ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ÷ ਾਈ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲਾਂ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ÷ ਾਈ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੂੰ ਕਬੱਡੀ ਖੇਡਣ ਦਾ ਬੜਾ ਸ਼ੌਕ ਸੀ। ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਸਕੂਲ ਦੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਕਬੱਡੀ ਦੀ ਟੀਮ ਦਾ ਵਧੀਆ ਜਾਫ਼ੀ ਸੀ। 55 ਕਿਲੋਗਰਾਮ ਤੱਕ ਦੇ ਭਾਰ-ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਬਲਾਕ-ਪੱਧਰ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਜਿਤਾਉਣ ਵਿੱਚ ਭਰਵਾਂ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। 1992 ਵਿੱਚ ਦਸਵੀਂ ਜਮਾਤ ਪਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਡੀ.ਏ.ਵੀ. ਕਾਲਜ ਨਕੋਦਰ ਤੋਂ ਗਿਆਰਵੀਂ ਜਮਾਤ ਪਾਸ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਰ÷ ਵੀ ਐੱਨ.ਡੀ. ਵੈੱਕਟਰ ਸਕੂਲ ਜਲੰਧਰ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਪੜ÷ ਨ ਲਈ ਉਸਦਾ ਮਨ ਨਾ ਮੰਨਿਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰਦਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਵਟਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਟਰੈੱਕਟਰ ਚਲਾਉਣ ਅਤੇ ਘਰ ਦੇ ‘ਫੇਰੇ-ਤੋਰੇ’ ਵਾਲੇ ਉੱਪਰਲੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ੌਕ ਸੀ।
29 ਅਕਤੂਬਰ 1999 ਨੂੰ ਉਹ ‘ਮੈਰਿਜ-ਬੇਸ’ ਉਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਬਰੈਂਪਟਨ ਆ ਕੇ ਇੱਕ ਫ਼ੈਕਟਰੀ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਟਰੱਕ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਦਾ ਲਾਇਸੈਂਸ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜੋਗਾ ਸੰਧਰ ਨਾਲ ਟਰੱਕ ਚਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਲੱਗਭੱਗ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਉਸਨੇ ਜੋਗਾ ਸੰਧਰ ਨਾਲ ਡਰਾਈਵਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ 2004 ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਟਰੱਕ ਲੈ ਲਿਆ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਟਰੱਕ ਲੈ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਹੌਲ਼ੀ-ਹੌਲ਼ੀ ਉਨ÷ ਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ 2011 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਟਰੱਕ ਕੰਪਨੀ ‘ਰੈੱਡ ਰੌਕ ਹੌਲੇਜ’ ਬਣਾ ਲਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਉਨ÷ ਾਂ ਦੇ 45 ਟਰੱਕ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ। ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਇਸ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ‘ਡਿਸਪੈਚਰ’ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਟਰੱਕਾਂ ਦੀ ਦੇਖ-ਰੇਖ਼, ਮੁਰੰਮਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋੜੀਂਦਾ ਕੰਮ ਸੰਭਾਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕਰਮਚਾਰੀ ਮਨਜੋਤ ਸਿੰਘ ਤੇ ਹਰਿੰਦਰ ਗਿੱਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਉਨ÷ ਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਦੌੜਨ-ਭੱਜਣ ਬਾਰੇ ਜਦੋਂ ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਟਰੱਕ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਨਾਲ ਇਹ ਕੰਮ ਕਦੋਂ ਆਰੰਭ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਟਰੱਕ ਡਰਾਈਵਰੀ ਦੌਰਾਨ ਲੰਮਾਂ ਸਮਾਂ ਬੈਠਕ ਹੋਣ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਭਾਰ 230 ਪੌਂਡ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਂਜ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪ ਵੀ ਇਹ ਮੋਟਾਪਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਪਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਸਦਾ ‘ਪੇਂਡੂ ਬਾਈ’ ਕਬੱਡੀ ਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਖਿਡਾਰੀ ਸੰਦੀਪ ਲੱਲੀਆਂ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਮਖ਼ੌਲ ਦੇ ਲਹਿਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ, ”ਓਏ, ਸੋਢੀ ਕੰਗਾ, ਆਹ ਕੀ ਹੁਲੀਆ ਬਣਾ ਰੱਖਿਐ ਤੂੰ ਆਪਣਾ, ਕੁਝ ਹੋਸ਼ ਕਰ। ਸੰਦੀਪ ਲੱਲੀਆਂ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਉਸਦੇ ਗਿੱਟਿਉਂ-ਗੋਡੇ ਹੁੰਦੀ ਹੋਈ ਦਿਲ ਨੂੰ ਜਾ ਵੱਜੀ। ਫਿਰ ਕੀ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਹੀ ਉਸਨੇ ਜਿੰਮ ਜਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਨਾਲ ਹੀ ਦੌੜਨਾ ਅਤੇ ਵਰਜਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਵੀ ਆਰੰਭ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਕਬੱਡੀ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਪੰਮੇ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਤੇ ਹੱਲਾਸ਼ੇਰੀ ਮਿਲੀ। ਹੌਲ਼ੀ-ਹੌਲ਼ੀ ਸਰੀਰਕ ‘ਗੱਡੀ’ ਰਵਾਂ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਭਾਰ ਵੀ ਘਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਨੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦਾ ਵੀ ਕੁਝ ਖ਼ਿਆਲ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਆਮ ਵਰਗਾ ਵਿਖਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਬੰਦਾ ਜੇਕਰ ਹਿੰਮਤ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਹ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦੌੜਾਂ ਵੱਲ ਆਉਣ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ਉਤੇ ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਟੀਪੀਏਆਰ ਕਲੱਬ ਦੇ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਸੰਧੂਰਾ ਸਿੰਘ ਬਰਾੜ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਮੇਲ਼ 2018 ਵਿੱਚ ਬਰੈਂਪਟਨ ਦੇ ‘ਐੱਲ.ਏ. ਫਿੱਟਨੈੱਸ ਸੈਂਟਰ’ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਲਦੀ ਹੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਚਿਲਡਰਨ ਫ਼ਾਊਂਡੇਸ਼ ਵੱਲੋਂ ‘ਇੰਸਪੀਰੇਸ਼ਨ ਸਟੈੱਪਸ-2018’ ਕਰਵਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਦਿਨ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਭਿਆਸ ਤੋਂ ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਲੰਮੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਧੂਰਾ ਬਰਾੜ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ ਉਸਨੇ ਇਸ ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ 42 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ‘ਫੁੱਲ-ਮੈਰਾਥਨ’ ਲਈ ਆਪਣਾ ਨਾਂ ਰਜਿਸਟਰ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਟੀਪੀਏਆਰ ਕਲੱਬ ਦੇ ਕਿਸੇ ਚੰਗੇ ਜਿਹੇ ਦੰੜਾਕ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਮੇਲ਼ ਕਰਵਾ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦੌੜ ਸਕੇ।
ਬਰਾੜ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੈਰਾਥਨ ਦੌੜਾਕ ਸੂਰਤ ਸਿੰਘ ਚਾਹਲ ਨਾਲ ਮਿਲਵਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਕਾਰਬਰੋ ਦੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਫੁੱਲ-ਮੈਰਾਥਨ ਲਈ ਬਾਕੀ ਦੌੜਾਕਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਚੱਲ ਪਏ। 16-17 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅੱਗੜ-ਪਿੱਛੜ ਦੌੜੇ। ਕਦੇ ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਅਤੇ ਕਦੇ ਸੂਰਤ ਚਾਹਲ ਅੱਗੇ। ਮਾਲਟਨ ਗੁਰੂਘਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੁੱਲਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਹੌਸਲਾ ਹਾਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੋ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਇਹ ਦੌੜ ਵਿਚਾਲੇ ਹੀ ਛੱਡਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਪਰ ਸੂਰਤ ਚਾਹਲ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੀ ਹੌਸਲਾ-ਅਫ਼ਜ਼ਾਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਉਹ ਮਸਾਂ ਹੀ 4 ਘੰਟੇ 40 ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ ਡਿਕਸੀ ਗੁਰੂਘਰ ਵਿਖੇ ‘ਫਿਨਿਸ਼ ਪੋਆਇੰਟ’ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਨੇ ਉਦੋਂ ‘ਫੁੱਲ-ਮੈਰਾਥਨ’ ਤੋਂ ਤੌਬਾ ਕਰ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ 10 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਹਾਫ਼-ਮੈਰਾਥਨ ਵੱਲ ਲਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਏਸੇ ਸਾਲ 2018 ਵਿੱਚ ਉਹ ਟੀਪੀਏਆਰ ਕਲੱਬ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨਾਲ ਸੀ.ਐੱਨ. ਟਾਵਰ ਦੀਆਂ 1776 ਪੌੜੀਆਂ ਵੀ 15 ਮਿੰਟ 53 ਸਕਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਚੜਿ÷ ਆ।
2019 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਟੀਪੀਏਆਰ ਕਲੱਬ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ‘ਸਕੋਸ਼ੀਆਬੈਂਕ ਵਾਟਰਫ਼ਰੰਟ ਮੈਰਾਥਨ’ ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ ਹਾਫ਼-ਮੈਰਾਥਨ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲਿਆ। ਇਸ ਸਾਲ ਉਹ ‘ਪੀਟਰਬੋਰੋ ਬਟਰਫ਼ਲਾਈ 10 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਰਨ’ ਦੌੜ ਵੀ ਦੌੜਿਆ ਅਤੇ ‘ਇੰਸਪੀਰੇਸ਼ਨਲ ਸਟੈੱਪਸ-2019’ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਹਾਫ਼-ਮੈਰਾਥਨ ਲਗਾਈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਲੱਬ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਪੀਲ ਪੁਲਿਸ ਵੱਲੋਂ ਕਰਵਾਈ ਜਾਂਦੀ ‘ਰੇਸ ਅਗੇਨਸਟ ਰੇਸਿਜ਼ਮ’ ਅਤੇ ਟੋਰਾਂਟੋ ਵਿੱਚ ਡਾਊਨ ਟਾਊਨ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ‘ਬਰੀਟਾ ਰਨ’ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। 2020 ਅਤੇ 2021 ਦੌਰਾਨ ‘ਕੋਵਿਡ-19’ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਈਵੈਂਟ ਨਾ ਹੋ ਸਕਿਆ।
2022 ਵਿੱਚ ਸਕੋਸ਼ੀਆਬੈਂਕ ਵਾਟਰਫ਼ਰੰਟ ਮੈਰਾਥਨ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੌੜਾਕਾਂ ਨੂੰ ‘ਵਰਚੂਅਲ ਮੈਰਾਥਨ’ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੱਖਦਿਆਂ ਹੋਰ ਦੌੜਾਂਕਾਂ ਵਾਂਗ ਟੀਪੀਏਆਰ ਕਲੱਬ ਦੇ ਕਈ ਦੌੜਾਕਾਂ ਨੇ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਹ 42 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੌੜ ਉਦੋਂ ‘ਕਿਸ਼ਤਾਂ’ ਵਿੱਚ ਲਾਈ ਅਤੇ ਉਨ÷ ਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।
2023 ਵਿੱਚ ਵਿੱਚ ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦੌੜਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਕਾਇਦਾ ਭਾਗ ਲਿਆ। 2024 ਵਿੱਚ ਉਹ ‘ਬਰੈਂਪਟਨ ਹਾਫ਼ ਮੈਰਾਥਨ’ ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਬਾਕੀ ਸਾਰੀਆਂ ਦੌੜਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਟੀਪੀਏਆਰ ਕਲੱਬ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਾਗ ਲਿਆ। 2025 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਮੈਰਥਨ ਦੌੜਾਕ ਬਾਬਾ ਫ਼ੌਜਾ ਸਿੰਘ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਕਰਵਾਏ ਗਏ ਦੌੜ ਦੇ ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ 10 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਰੈਂਪਟਨ ਹਾਫ਼ ਮੈਰਾਥਨ ਅਤੇ ਮਿਸੀਸਾਗਾ ਮੈਰਾਥਨ ਈਵੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਫ਼-ਮੈਰਾਥਨ ਦੌੜਿਆ। ਪਿਛਲੇ ਹਫ਼ਤੇ 18 ਅਪ੍ਰੈਲ 2026 ਨੂੰ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਫ਼ੌਜੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਕਰਵਾਈ ਗਈ ਅੱਠਵੀਂ ‘ਰਨ ਫ਼ਾਰ ਵੈਟਰਨ’ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਉਸਨੇ ਇਹ ਦੌੜ 10 ਕਿਲੋਮੀਟਰ 54 ਮਿੰਟ 59 ਸਕਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਈ। ਹੁਣ 2 ਮਈ ਨੂੰ ਸੀ.ਐੱਨ. ਟਾਵਰ ਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ÷ ਨ ਦੇ ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਉਸਦੀ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ÷ ਾਂ ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਨੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਫੁੱਲ-ਮੈਰਾਥਨ ਭਾਵੇਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੀ ਲਗਾਈ ਹੈ, ਪਰ ਹਾਫ਼-ਮੈਰਾਥਨ ਉਹ ਚਾਰ ਵਾਰ ਅਤੇ 10 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੌੜ 8-10 ਵਾਰ ਲਗਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
10 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਉਸਦੀ ਮਨਪਸੰਦ ਦੌੜ ਹੈ ਪਰ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ 21 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹਾਫ-ਮੈਰਾਥਨ ਤਾਂ ਉਹ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ‘ਫੁੱਲ-ਮੈਰਾਥਨ’ ਲਈ ਅਜੇ ਉਸਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਮੰਨ ਰਿਹਾ। ਉਂਜ, ਇਸਦੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਜ਼ਰੂਰ ਉਸਦੇ ਮਨ ਦੀ ਕਿਸੇ ਨੁੱਕਰੇ ਛੁਪੀ ਬੈਠੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਕਹਿਣਾ ਕਿ ਆਉਂਦੇ ਇੱਕ-ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇਸਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ‘ਬੋਸਟਨ ਮੈਰਾਥਨ’ ਲਈ ਜਾਣ ਦੀ ਵੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਖ਼ੁਰਾਕ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ‘ਤੇ ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਖ਼ੁਰਾਕ ਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਸਦੀ ਆਮ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਵਾਲੀ ‘ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ’ ਹੀ ਹੈ ਪਰ ਦੌੜਨ ਲਈ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹ ਮੀਟ, ਮੱਛੀ ਅਤੇ ਅੰਡੇ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰ ਸਮੇਂ ਬਰੇਕ-ਫ਼ਾਸਟ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮੂਦੀ ਵਿੱਚ 10-12 ਅੰਡੇ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਲੰਚ ਵਿੱਚ ਚਿਕਨ ਬਰੈੱਸਟ ਤੇ ਬਰੌਕਲੀ ਲੈਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦਾ ਖਾਣਾ ਘੱਟ-ਵੱਧ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਦੇ ਕਦਾਈਂ ਜੇਕਰ ਦਿਲ ਕਰੇ ਤਾਂ ਦਾਲ਼/ਸਬਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਕ-ਅੱਧਾ ਫੁਲਕਾ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਵਰਨਾ ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ ਇਹ ਮਿੱਸ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਘਰ-ਪਰਿਵਾਰ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ‘ਤੇ ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਨ÷ ਾਂ ਦਾ ‘ਸਾਂਝਾ ਪਰਿਵਾਰ’ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਭੈਣਾਂ ਦੋਵੇਂ ਵਿਆਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਆਪਣੇ ਘਰੀਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀ-ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀਂ ਵਸ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਸਰਬਜੀਤ ਬਰਾੜ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੈਨੇਡਾ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਪੂਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ‘ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ’ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਧਿਆਨ ਬਹੁਤਾ ਪਾਠ-ਪੂਜਾ ਵੱਲ ਹੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਸਹੁਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਹਨ। ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਢਿੱਲੋਂ ਨੂੰ ਦੌੜਨ ਹੁਣ ਏਨਾ ਸ਼ੌਕ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਸੀ.ਐੱਨ. ਟਾਵਰ ਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ÷ ਨ ਦੇ ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੋ ਵਾਰ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰੀ ਵੀ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਕ ਹੈ। ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਬਲਜਿੰਦਰ ਕੰਗ 5 ਅਤੇ 10 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੌੜਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਹਨ। ਪਿਤਾ ਜੀ ਹਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕੰਗ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਘਰ ਦੀ ਬਗੀਚੀ ਵਿੱਚ ਫ਼ੁੱਲ-ਬੂਟੇ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਵਗ਼ੈਰਾ ਉਗਾਉਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਉਨ÷ ਾਂ ਦੇ ਜੇਠਾ-ਪੁੱਤਰ ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਕਬੂਤਰ ਪਾਲਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਦੋ ਏਕੜ ਦੇ ‘ਫ਼ਾਰਮ ਹਾਊਸ’ ਵਿੱਚ ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਨੇ ਲੱਗਭੱਗ 500 ਕਬੂਤਰ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਆਂ ਦਾ ਦਿਲ ਲਾਈ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਨ÷ ਾਂ ਨੂੰ ਚੋਗਾ ਪਾਉਣਾ ਅਤੇ ਉਨ÷ ਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ÷ ਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਉਨ÷ ਾਂ ਦਾ ਮਨਭਾਉਂਦਾ ਸ਼ੌਕ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਖੁੱਲ÷ ੇ-ਡੁੱਲ÷ ੇ ਫ਼ਾਰਮ-ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਉਨ÷ ਾਂ ਨੇ 60-70 ਕੁੱਕੜ/ਕੁੱਕੜੀਆਂ ਵੀ ਪਾਲ਼ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਦੇਸੀ ਅੰਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹੀ ਉਪਲੱਭਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਖੁੱਲ÷ ੇ ਖਾਣ ਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਮੌਜ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ÷ ਾਂ ਨੇ ਦੋ ਕੁੱਤੇ ਵੀ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਗੱਲ ਕੀ, ਕੰਗ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਹਰ ਤਰ÷ ਾਂ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਪਾਲ਼ਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਕਾਫ਼ੀ ਰੁੱਝਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਢੀ ਕੰਗ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਲਵੀਰ ਕੌਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਫ਼ੈਕਟਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਥੇਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਵਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੁਝੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉਨ÷ ਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਹਨ। ਵੱਡਾ ਬੇਟਾ ਵਾਟਰਲੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ‘ਹਿਊਮਨ ਰੀਸੋਰਸਿਜ਼’ (ਐੱਚ.ਆਰ.) ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀ ਕੋਰਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਛੋਟਾ ਬੇਟਾ ਸੈਂਟੇਨੀਅਲ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਡੀਜ਼ਲ ਮਕੈਨਕੀ ਦਾ ਡਿਪਲੋਮਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਬੇਟੀ ਅਜੇ ਸਕੂਲ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਹੈ। ਘਰ-ਗ੍ਰਹਿਸਤੀ ਬੜੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਚਾਲੇ ਚੱਲਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਘਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਅ ਉਸ ਮਾਲਕ-ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਘਰ-ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਬਿਜ਼ਨੈੱਸ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਬੜਾ ਵਧੀਆ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
***